Hospice De Luwte, klaar voor de start

Op het moment dat we dit gesprek voeren met de twee coördinatoren Marja van der Vorst en Annemarie Hidding is het een drukte van belang aan de Soester Julianalaan. Leveranciers brengen bedden, een wasautomaat wordt geïnstalleerd, vrijwilligers en bestuursleden zijn druk bezig de puntjes op de i te zetten voor de opening van 9 januari. Toch tijd voor een interview? Marja van der Vorst: ‘Ja natuurlijk. Het is belangrijk dat iedereen weet dat we er zijn en wat we gaan doen. Er zijn nog steeds veel misverstanden rond hospices. Die zijn er niet alleen voor zielige eenzame mensen, maar voor iedereen die er behoefte aan heeft zich in een rustige omgeving met een optimale verzorging en omgeven door familieleden op het naderende einde voor te bereiden. Vaak is die rust thuis niet te realiseren. Familie en vrienden moeten naast hun normale bezigheden ook nog proberen voldoende aandacht te geven aan de stervende en dat kan lang niet altijd . Bij ons valt een deel van die druk weg omdat die wordt overgenomen door vrijwilligers en professionals van Daelhoven. Familie en vrienden kunnen dan alle aandacht geven aan de zieke” Annemarie Hidding vult aan: ‘Je ziet het overal waar een hospice wordt gevestigd. In het begin is het nog een beetje onwennig, maar na verloop van tijd wordt het steeds drukker. Op een gegeven moment zit zo’n hospice dan ook vaak vol. Zo zal het bij ons vast ook gaan. Rustig starten en langzaam uitbreiden. Als het drukker wordt dan de provincie heeft berekend dan moeten we maar een tweede pand in Baarn gaan opzetten, maar zo ver is het nog niet. Eerst maar eens starten op 15 januari’.

Een kijkje nemen
Deze week staat helemaal in het teken van de opening. Marja van der Vorst: ‘Als we echt draaien dan wordt het lastig grote groepen mensen te ontvangen. De Luwte moet dan een oase van rust zijn waar de gasten zich helemaal thuis voelen. Daarom is ervoor gekozen tijdens de openingsweek iedereen die dat wil de gelegenheid te bieden een kijkje te komen nemen. De feitelijke opening doen we met een beperkt gezelschap. We vinden dat op dat moment alle vijfenzeventig vrijwilligers en de andere verzorgenden centraal moeten staan. Zij moeten de klus immers gaan klaren. Maar er zijn zoveel mensen en instanties die geholpen hebben De Luwte mogelijk te maken dat we in de rest van de week heel gericht een aantal groepen hebben uitgenodigd. Zaterdag sluiten we de openingsweek af met een Open Huis voor iedereen die met eigen ogen wil zien wat er tot stand is gebracht’.

De poes mag mee
Ook over de gang van zaken in het hospice hebben de twee dames een helder beeld voor ogen. Marja van der Vorst: ‘Voorop staat dat we het iedereen naar de zin willen maken. De enige beperking ligt in het feit dat de gasten niet iets mogen ondernemen dat hinderlijk is voor de andere bewoners. Een huisdier meenemen is dus bij voorbeeld helemaal niet altijd onmogelijk. We zullen dat per keer bekijken. Een drankje drinken op de kamer van de gast? Natuurlijk kan dat als iemand daaraan behoefte heeft. Roken is lastiger, maar ook daarvoor zoeken we voor de verstokte roker een oplossing als dat enigszins mogelijk is. Annemarie Hidding: ‘Het heet niet voor niets een ”Bijna-Thuis-Huis”. Alles wat thuis kan moet als het maar een beetje mogelijk is ook bij ons kunnen. Hoe dat in de praktijk gaat uitpakken weten we natuurlijk nog niet voor honderd procent, maar ik ben er zeker van dat iedereen, vrijwilligers en profs, hun uiterste best zullen doen. Het is toch fantastisch dat het gelukt is met steun van iedereen in Baarn en Soest dit te realiseren?’

De achtergronden
Maar hoe wordt iemand coördinator bij een hospice? Marja: ‘Dat kan op allerlei manieren. Ik heb bij voorbeeld een achtergrond als verpleegkundige in de psychiatrische zorg en het daarna bij de Stichting Korrelatie gewerkt. Daarnaast heb ik ook nu nog een praktijk voor rouwverwerking. Annemarie komt oorspronkelijk uit de beleidskant van de gezondheidszorg en is, na een lange uitstap in de informatica, als maatschappelijk werker aan de slag gegaan. Haar accent? Rouw en rouwproblematiek'.

Zijn er genoeg vrijwilligers en war wordt er van ze verwacht? Annemarie: ‘ Van alles, dat gaat van boodschappen doen tot functioneren als gastvrouw, maar ook de administratie moet worden gedaan, evenals het verzorgen van de fraaie tuin achter De Luwte en een luisterend oor zal zeker ook vaak nodig zijn. Kortom bijna iedereen kan wel iets waaraan wij behoefte hebben. Op dit moment bij voorbeeld zoeken we iemand die ons met de publiciteit of de ict een beetje kan helpen. We draaien nu met vijfenzeventig vrijwilligers, bijna evenveel mensen uit Baarn als uit Soest.

Aanmelden
Hoe verloopt de aanmelding eigenlijk, kan iedereen terecht? Marja: ‘Ja, er zijn nauwelijks beperkingen. Als iemand zich wil aanmelden dan volstaat een telefoontje naar ons. Wij kunnen dan contact opnemen met de huisarts. Een levensverwachting van maximaal drie maanden is één van de voorwaarden en daarover kan de huisarts uitsluitsel geven. Daarna volgt een gesprek met Annemarie of mij en Yvonne Kok van Daelhoven. De professionele zorg in De Luwte wordt vergoed door de AWBZ. Daarnaast vragen we een bescheiden vergoeding voor eten, drinken en dat soort zaken. Kosten die iedereen ook thuis maakt en die daar wegvallen. Ik meen dat het om twintig Euro per dag gaat. En als dat een probleem mocht zijn dan vinden we ook daarvoor een oplossing’. En dat lijkt een beetje het motto van De Luwte: problemen zijn er om opgelost te worden. De coördinatoren van De Luwte zijn bereikbaar via 06 30087779 of 06 50222653.

Baarnsche Courant, 11 januari 2007