Hospice De Luwte De Luwte Thuis


Hospice De Luwte in Soest

Marokko, zwaartekracht, een dochter die 18 wordt en verhuizen...

Geplaatst op 01-03-2010.

…laten je voelen waar je staat in het leven. Net terug van een vakantie in Marokko met mijn hele gezin, blijk ik, onverwacht snel, mijn huis te hebben verkocht. Liggend in de zon, besloot ik dat dit best binnen 4 weken kan. Ach, vier weken duren eindeloos; je kunt eigenlijk niet langer dan vier weken vooruit kijken als je helemaal niets te doen hebt dan lezen, mooie dingen bekijken en genieten van iedereen om je heen. Eenmaal thuis verschuift dit tijdsbesef toch enigszins en blijkt het feit dat je nog geen ander huis hebt toch ook iets zwaarder te wegen. Gelukkig kunnen we een poos bij mijn zus wonen, ook gezellig! En opeens herinner je je waar zo’n reis als deze van betaald wordt, precies; er moet ook weer gewoon gewerkt worden.

In de auto, rijdend door een prachtig stukje Marokko, nam mijn zoon een foto van mijn gezicht. Ik zat te lezen op de achterbank, bril op, lekker onderuit gezakt zodat de zwaartekracht mooi vrij spel had en dan ook onbelemmerd zijn gang ging.
Dat zo’n mooi, ontspannen moment er zo uit kan zien: opeens zie ik dat ik de titel “oma” best eer aan doe. Hier en daar een plooi in het gezicht, rimpels die even niet verdoezeld worden door het licht aanspannen van de gezichtsspieren en koontjes die het tijdelijk hebben opgegeven om vrolijk hoog te staan en volledig hun eigen gang gaan, neerwaarts welteverstaan… Volgens mijn zoon is het een soort straf, je hoort helemaal niet te lezen tijdens zo’n mooie rit en al helemaal niet te zeuren dat het een enge weg is. “ Mam, je wordt oud!” klinkt ook hij enigszins verwonderd. Toch is het een aardige jongen. Eenmaal weer thuis begint het grote pakken, alles gaat nog eens door de handen en soms doe ik over het leegruimen van een kastje wel heel erg lang omdat er zoveel, zo mooie herinneringen in zitten. Af en toe weer even heel erge heimwee naar de tijd dat de zon  altijd scheen en er nooit, maar dan ook nooit donkere wolken waren. Toch kunnen veel dingen makkelijk weggegooid en weggegeven worden en hoe meer dozen er gevuld zijn, hoe helderder het in mijn hoofd wordt en hoe meer energie ik lijk te krijgen. En hoe beter ik ook zie wat een goed leven ik op dit moment toch heb. De geschiedenis die mij m’n rimpels en grijze haren heeft bezorgd, zit weer keurig opgeborgen in verhuisdozen en ik kwam helemaal niets tegen dat ik liever had overgeslagen of weg had willen gooien. Met heel veel plezier laat ik een mooie vergroting maken van mijn dochter Maret en haar vader, een foto van heel lang geleden waar ik vrolijk van wordt als ik er naar kijk. Zij zal hem krijgen op haar 18e verjaardag. Ik weet dat het voor haar soms nog moeilijk is om er naar te kijken maar ook voor haar zal het eens een mooie herinnering worden waar ze vrolijk van wordt. Ze is namelijk een prachtige, jonge sterke vrouw, zoekende zoals dat hoort als je 18 wordt.
Ik kijk nog eens naar mijn foto en ben zeer, zeer tevreden. Maar span voor de zekerheid wel wat spieren aan… 

Marja van der Vorst is coördinator van Hospice De Luwte.
Het hospice is bereikbaar via tel. 035 6039450 of 0630 087779 (coördinator).
E-mail
info@hospicedeluwte.nl. Zie ook de website: www.hospicedeluwte.nl


Column overzicht
Webdesign en sponsoring door RETO Copyright 2019, Stichting Hospice De Luwte