Hospice De Luwte De Luwte Thuis


Hospice De Luwte in Soest

Een doodgewone dinsdag

Geplaatst op 18-07-2018.

Een doodgewone dinsdag

Mijn laatste week voor de vakantie dus ik ben iets later, je moet uiteindelijk langzaam naar je vakantie toe groeien nietwaar…
Binnen zitten een paar vrijwilligers te wachten op wat gaat komen maar nog niet begonnen is. Gezellig dus eerst maar een kopje koffie en wat bijkletsen.
Het is zo weer later dan je denkt dus maar direct door naar de overdracht, even horen hoe het met iedereen in huis is en gelijk de verpleegkundige vragen hoe haar vakantie was. De nieuwe vrijwilligers beginnen aan hun dienst, dus nog even snel een kopje koffie.
Nu dan toch in kantoor aangekomen; er moeten wat zaken afgehandeld worden. Er is een zieke dus een roostergat, dat ga ik maar eerst regelen.
Kijken of alles in orde is voor de nieuwe gast die morgen komt en dat ziet er allemaal goed uit. Even de gasten doornemen met de verpleegkundige en de informatie voor de nieuwe gast aan haar geven.

Buiten op het terras zit één van de gasten een sigaretje te roken op het terras. Dat doet hij graag en vaak, hij ziet er tevreden uit. Even later huilt hij en komt er een vrijwilliger bij hem zitten en daar mag hij lekker tegenaan kletsen. Hoe druk het vaak in zijn hoofd is en dat hij niet snapt waarom zijn lijf het af laat weten. De uitleg begrijpt hij maar beklijft niet in dat drukke hoofd van hem. Gelukkig heeft hij een trouwe vriend die hem elke dag bezoekt en die hem met kleine dingetjes zoveel mogelijk verwent.

Na wat mails en rekeningen afhandelen, komen Jacqueline en Paul om een gift te overhandigen, we gaan gezellig in de tuinkamer zitten en ook Wilma, de vrijwilligerscoördinator, schuift aan. Even mooi op de foto voor in de krant en op de site.
Als zij weggaan, zie ik dat achter de tuinkamer een andere gast is gaan zitten. Ook zij gaat voor een sigaretje en ik ga bij haar zitten om te horen hoe het met haar gaat. Al snel komen we op het onderwerp familie, wat deze voor haar betekent.
We hebben veel gemeen; vroeg de partner verloren, kind(eren) alleen opvoeden en daar door een hele hechte band. Zussen waar je gewoon alles mee kan bespreken en die er altijd zijn. “Gewoon” is een belangrijk woord voor haar. “Ik wil gewoon kunnen praten over gewone dingen. Ik wil niet dat mensen opeens anders tegen mij gaan doen omdat ik dood ga.” Of ze daar bang voor is? “Nee, bang is niet het juiste woord: ik ben er gewoon nog niet aan toe”.
Soms voelt ze zich warrig in haar hoofd en kan ze het niet goed op een rij krijgen, dat vindt ze vervelend. We worden het er over eens dat je maar steeds moet kijken naar waar je van kunt genieten en dat je dat dan ook vooral moet doen. Heel gewoon.

He wat een gezellig gesprek, gewoon twee vrouwen die het over het leven hebben, over dood maar vooral over leven.
Gewoner kan het haast niet.

Marja van der Vorst
Directeur
Hospice De Luwte &
   De Luwte Thuis

 


Column overzicht
Webdesign en sponsoring door RETO Copyright 2018, Stichting Hospice De Luwte