Hospice De Luwte De Luwte Thuis


Hospice De Luwte in Soest

Gelouterd en geliefd

Geplaatst op 01-07-2010.

Ze hebben elkaar ontmoet in een periode die moeilijk was, in een periode dat het met beiden niet goed ging. Dat tekent een mens en dat tekent ook een relatie. Toch duurde de relatie ruim vijf jaar; een tijd die mooi maar ook zwaar was en die aan beiden weinig bodem en zekerheid bood. Waarin ook angst en onrust een grote rol speelden. Waar de een de een de ander gevangen hield in een zuigende kracht waardoor het, ondanks de mooie momenten niet goed lijkt te kunnen gaan. En dat gaat het ook niet: waar alles op gericht leek te zijn, gebeurt. Zijn dood lijkt het sluitstuk van een periode van geluk, onvermogen, verdriet en verstrengeling. Zij blijft geschokt achter en moet haar weg alleen zien te vinden.

Hij steunt haar, hij was er al die tijd al en kent haar verhaal, weet wat er gebeurde en waar het mis ging. Ze gaan steeds meer van elkaar houden en samen vinden ze een nieuwe weg en vooral nieuw geluk. Ze weet dat hij ernstig ziek is dus dit geluk moet gekoesterd worden en dat doet ze dan ook waar ze kan. Ze krijgen een prachtige zoon en genieten van hun leven waar echter wel altijd een schaduw over hangt. Ze komt nog voor het open is in het Hospice werken en dan moet ze haar tijd verdelen tussen het werk, haar zieke man en haar zoon. Dat is niet makkelijk maar ze doet het heel goed en het is hard werken in de aanloop naar de opening van het Hospice. Hij is daar nog bij, duidelijk heel erg ziek maar hij is er. Twee weken later, in het huis van haar ouders, wordt hij niet lekker en uiteindelijk valt hij op de grond. Er is paniek, ze weten niet wat er is en ze begint met reanimeren in afwachting van een ambulance. Die komt, en nog één en een artsenambulance èn een politiewagen. Iedereen doet wat hij kan, zij stuurt haar zoontje met haar moeder naar de buren en gaat in de ambulance mee naar het ziekenhuis. Daar blijkt al snel dat zijn einde nadert. Hij wordt in leven gehouden door apparaten en zij mag beslissen wanneer hij afgekoppeld wordt. Inmiddels zijn er zussen, andere familieleden en vriendinnen gekomen om afscheid van hem te nemen. Dan worden alle kunstmatige lijnen verbroken en blijft alleen de lijn tussen hen tweeën over. Ze ligt in een bed naast hem en houdt zijn hand vast en samen wachten ze in alle rust tot zijn leven eindigt. En voor de tweede keer blijft ze alleen achter en moet ze zich een weg banen, een weg vechten naar het gewone leven. Ik ben haar collega en zie dus van heel dichtbij hoe ze dit doet en ik ben heel trots op haar. Niet omdat het allemaal zo makkelijk gaat want dat is niet zo. Nee, het is omdat ze, wàt er ook gebeurt, doorgaat. En als het even niet gaat, doet ze een stap naar achteren en komt weer terug dwars door alle tranen heen. Ze is voor mij het grote voorbeeld dat je na een groot verlies kunt doorgaan. Ook als je je man verliest en zelfs als je twee keer je man verliest. Ze is een collega uit duizenden en het Hospice heeft zo’n geluk dat zij er is.

Marja van der Vorst is directeur van Hospice De Luwte. Het hospice is bereikbaar via tel. 035 6039450 of 0630 087779 (coördinator). E-mail info@hospicedeluwte.nl. Zie ook de website: www.hospicedeluwte.nl

 


Column overzicht
Webdesign en sponsoring door RETO Copyright 2019, Stichting Hospice De Luwte