Hospice De Luwte De Luwte Thuis


Hospice De Luwte in Soest

Zij die weet

Geplaatst op 01-02-2009.
Marian is een rustige, zachte, wat onopvallende vrouw -tot ze je opvalt -.
Haar vader is al vroeg overleden en ze heeft 2 zussen en haar moeder, die op dat moment ziek is. De zussen helpen hun moeder en proberen haar zoveel mogelijk te begeleiden in haar proces van ziek zijn. Ze hebben een hechte band: één van hen, de middelste is een beetje een “zorgenzus”, altijd al geweest. De twee anderen kijken wat vaker met haar mee en geven haar advies als ze er soms niet helemaal uitkomt. Het gaat bij haar niet als vanzelfsprekend. De zussen doen het graag en zonder erbij na te denken zoals dat bij zussen gaat, de band is er niet minder om; integendeel zelfs. Zoals gezegd; ze zijn gericht op hun moeder en op het nieuwe van haar ziek zijn. Dan, als uit het niets krijgt de middelste zus een insult, nooit eerder gehad, ze was altijd volkomen gezond. En midden in de hectiek, komen ook de onderzoeken van de zus. Er is er natuurlijk altijd één bij haar als ze voor onderzoek weg moet. En bij de belangrijke gesprekken zitten beide zussen naast hun, inmiddels zieke, zus. Ze wonen ver uit elkaar dus het is druk en er moet heel wat heen en weer gereisd worden.
Het is longkanker met uitzaaiingen in de hersenen, al in een zo vergevorderd stadium dat het woord terminaal al snel valt. “Valt” maar niet binnenkomt, soms komen woorden wel binnen via het gehoor maar bereiken ze niet de hersenen, het hart en het gevoel. Dan lijkt er een soort “ver weg weten “te zijn. Dat ze niet geopereerd kan worden dat heeft ze wel gehoord maar pas in een gesprek waar Marian bij zat, komt de mededeling aan, alsof ze Marian’s veilige oren nodig heeft om ècht te horen.
 Marian vertelt het aan de, nog jonge, kinderen van haar zus. Een zware gang naar een heftig gesprek dat nu, jaren later, nog zo makkelijk terug te halen is.
Ze wordt éénmaal bestraald maar het heeft geen zin. Een fijne oncoloog; zo één die uit het juiste hout is gesneden, vertelt hun zus hoe ze er voorstaat en neemt haar aan de hand. De tijd die haar nog rest, gebruikt ze om haar kinderen nog zoveel mogelijk te leren, praktische dingen vooral zodat ze zich kunnen redden als zij er niet meer is.
Hoe moeilijk moet dat zijn…
Nog één keer gaan de drie zussen iets gezelligs doen; eten bij de Italiaan. Veel lachen zoals vanouds maar ook moeilijke vragen: “zal ik met of zonder pruik in de kist gaan?” Het is een hele bijzondere avond, bij het weggaan, zegt de ober: “fijne avond verder, dames!” niet wetende waar zij mee bezig waren deze avond. Snel daarna overlijdt ze, 47 jaar oud. Ze is 3 maanden ziek geweest.
8 maanden later overlijdt hun moeder, 74 jaar oud.  Ze heeft 10 weken in een Hospice doorgebracht; een mooie periode waar deze gesloten vrouw zich helemaal opende. Ze krijgt euthanasie en beide zussen zijn ook bij haar, tot het einde.
Ze hebben een hechte band, deze twee zussen. Ze hebben in korte tijd veel meegemaakt. Het heeft ze hier gebracht: in 2007 komt Marian in ons Hospice als vrijwilliger en in 2008 gaat haar zus in een ander Hospice werken
 “Ik word geraakt door de familieleden want dat was ik”, aldus Marian.
 Ze is rustig en trouw en een veilig baken voor gasten en familie.
 Ze is een “zij die weet.”
 

Marja van der Vorst is coördinator van Hospice De Luwte. Het hospice is bereikbaar via tel. 035 6039450 of 0630 087779 (coördinator). E-mail info@hospicedeluwte.nl. Zie ook de website: www.hospicedeluwte.nl

 


Column overzicht
Webdesign en sponsoring door RETO Copyright 2019, Stichting Hospice De Luwte