Hospice De Luwte De Luwte Thuis


Hospice De Luwte in Soest

Oktober: Samen

Geplaatst op 01-03-2009.
Ine is zo ongeveer de meest sprankelende persoonlijkheid die ik ken. Ze heeft een stralende lach en heeft altijd een wolkje van vrolijkheid om zich heen hangen.
 In de kennismakingsronde van de training voor vrijwilligers vertelde iedereen zijn verhaal: wie ben je en wat brengt je juist hier? Haar verhaal maakte op mij diepe indruk.
Ine is 5 jaar getrouwd met Job als ze zwanger wordt, ze is 23 jaar en het is feest.
Op 1 september wordt hun dochter Hanne geboren en alles lijkt goed te gaan die eerste maanden van haar leven. Lijkt, want als Hanne 5 maanden oud is, wordt ze ziek. Op de verjaardag van Ine, horen ze dat Hanne een tumor in haar lever heeft en een lange, moeilijke weg begint. Een weg van ziekenhuis, bestralingen en chemokuren.
 Ine en Job zijn een team, ze zijn met elkaar in contact en hebben het goed met elkaar. Ze zijn afwisselend en ook vaak samen bij Hanne.
Ze vieren Hanne’s eerste verjaardag en dan, als Job aan de bloemkool zit in het ziekenhuis, krijgt hij van de behandelend arts te horen dat ze niets meer voor haar kunnen doen.
Ze nemen haar mee naar huis waar ze twee dagen later, bij Ine op schoot, overlijdt. Amper een jaar oud.
Na 5 maanden blijkt Ine weer zwanger te zijn en op 16 oktober wordt Bart geboren,
“We hebben weer een zonnetje in huis” staat er in de aankondiging van zijn geboorte. Na tweeënhalf jaar blijkt dat Bart suikerziekte heeft. Ach, die blijft in elk geval leven bedenkt Ine en hoewel er opeens heel veel regelmaat in het gezin komt in de vorm van op tijd eten en 4 keer per dag spuiten en er natuurlijk ups en downs zijn, kunnen ze hier goed mee om gaan.
Na Bart worden er nog twee kinderen geboren; een dochter en een zoon, Ine is dan 30. In 2001 wordt Job voor zijn werk uitgezonden naar Maleisië. Een gelukkige tijd breekt aan. Ine gaat werken in een weeshuis en voelt zich daar als een vis in het water. Iedereen heeft het goed en vooral voor de suikerziekte van Bart is de constante warmte een zegen. In december besluit Job om Ine te verrassen en hij laat haar vriendin over komen om samen met hen sinterklaasfeest te vieren. Op haar laatste dag in Maleisië maken ze nog een uitstapje naar de rivier. Als ze weer naar huis rijden, is Bart niet lekker, hij is hangerig en heeft het koud. Bij thuiskomst gaat hij direct in bad, Job aait hem nog even over zijn hoofd en gaat naar binnen, 2 minuten later gaat hij nog even kijken en vindt Bart in bad, levenloos onder water. Samen met de vriendin, die verpleegkundige is, begint hij direct met reanimeren maar het is gewoon te laat, Bart is dood.
 De dood van hun tweede kind slaat een groot gat en het gezin keert terug naar Nederland. Ine en Job weten wat hen te wachten staat en hoe ze steun bij elkaar moeten zoeken om dit te overleven. En dat doen ze.
Bloemkool wordt er door Job nooit meer gegeten..
Ine werkt nu al een hele poos in het Hospice; ze weet van aanpakken, vindt altijd iets om te lachen en gaat voor puur en echt. Haar verhaal is een verhaal van hoop, moed en het leven grijpen. Als je dan de kracht vindt om door te leven na een groot verlies - een dubbel verlies -, doe het dan goed!
Zij en haar gezin zijn gelukkige mensen: “ik heb geluk gehad dat Job er was en dat ik zoveel lieve mensen om me heen had”
Tja…

 


Column overzicht
Webdesign en sponsoring door RETO Copyright 2019, Stichting Hospice De Luwte