Hospice De Luwte De Luwte Thuis


Hospice De Luwte in Soest

Als het uur van de dood bekend is

Geplaatst op 01-07-2009.

Een beladen onderwerp maar wel een onderwerp waar je in een hospice zeker mee te maken krijgt.

Sommigen zien het ontstaan van de hospicebeweging als een antwoord op de vraag naar euthanasie.

 Zij gaan er vanuit dat als je goede palliatieve zorg levert dat de vraag naar euthanasie helemaal niet gesteld zal worden.

Anderen gaan er van uit dat er een situatie kan ontstaan waarin iemand niet meer verder wil of kan en dat deze wens gerespecteerd dient te worden. Vaak omdat de symptomen van de ziekte moeilijk te bestrijden zijn en iemand bij bewustzijn wil sterven.

Op de site van het ministerie van VWS wordt het als volgt geformuleerd:

Voor patiënten die ondraaglijk en uitzichtloos lijden, is in Nederland de zorg rond het levenseinde zorgvuldig geregeld.

In Nederland verstaan we onder euthanasie: levensbeëindiging door een arts op verzoek van een patiënt. Als de patiënt het uitdrukkelijk wenst, kan euthanasie het waardige sluitstuk zijn van een ziekteproces waarin alle mogelijke vormen van (palliatieve) zorg zijn uitgevoerd.

Euthanasie wordt in het ene hospice wel en in het andere hospice niet uitgevoerd.

In ons huis is euthanasie bespreekbaar op een open en transparante manier; het speelt zich af tussen de gast en zijn huisarts. Wij doen, zo goed mogelijk, waar wij voor staan: goede palliatieve zorg bieden en een veilige plek zijn voor mensen in hun laatste levensfase.

In de training van de vrijwilligers komt euthanasie ook aan de orde: hoe denk je hier persoonlijk over?

Een intieme vraag waar we hele verschillende antwoorden op krijgen en elk antwoord is goed.

Als er, na zorgvuldige afweging, euthanasie in huis plaatsvindt, is dat bijzonder en doet het iets met elk van ons. Iedereen die dan werkt, wordt op de hoogte gebracht en kan in alle vrijheid bepalen of hij in huis wil zijn of niet.

Wij zetten het leven even stil, gaan bij elkaar zitten, zetten een rustig muziekje op en zijn in gedachten bij de gast. Proberen lieve gedachten te sturen en in respect in huis aanwezig te zijn.

Het is bijzonder omdat we het tijdstip van sterven kennen en dus de tijd kunnen nemen om hier bij stil te staan, soms samen met de familie.

Het is ook bijzonder omdat wij een huis zijn voor iedereen en dat maakt dat er onder de vrijwilligers en verpleegkundigen ook mensen zijn die euthanasie moeilijk vinden en de behoefte hebben zich te uiten.

Het is daarom goed om met elkaar na te praten over wat er is gebeurd en wat dat met ons doet, om maar gewoon met je gedachten te komen in de zekerheid dat je gehoord wordt.

Euthanasie is een beladen onderwerp; ik heb nog nooit zo lang gedaan over het schrijven van een column, nog nooit zo vaak een zin opnieuw geschreven om vooral niet de indruk te wekken dat het om slechts een mening gaat.

Maar dat is nu precies wat het onderwerp beladen maakt, wij mensen hèbben vaak een mening en soms zelfs een oordeel.

Waar het om gaat is dat het afscheid van de gast altijd hetzelfde is; we kijken met respect terug op onze ervaring met de gast en eindigen met de zin; “ we hebben u gezien en gekend en zullen u niet vergeten”.

Zo wil ik je zien

mijn lief

op die laatste tocht:

afgeworpen

de ondraaglijk zware last.

Het uiterste besluit

bewust genomen

en nu lopende

met vederlichte voeten

door het zondoorstraalde bos.

Onvermoeibaar uren lang

eenmaal nog met volle teugen

drinkende van de natuur.

Voor je je, moegestreden

in haar schoot te ruste legt.

Marja van der Vorst is coördinator van Hospice De Luwte. Het hospice is bereikbaar via tel. 035 6039450 of 0630 087779 (coördinator). E-mail info@hospicedeluwte.nl. Zie ook de website: www.hospicedeluwte.nl


Column overzicht
Webdesign en sponsoring door RETO Copyright 2019, Stichting Hospice De Luwte