Hospice De Luwte De Luwte Thuis


Hospice De Luwte in Soest

3 maanden en dan…?

Geplaatst op 01-08-2009.

Het Hospice neemt mensen op met een levensverwachting van 3 maanden of korter. Nou, kom daar maar eens om; wie kan dat nou voorspellen en wat gebeurt er dan als het anders loopt dan wij met z’n allen hadden gedacht?
Als iemand bij ons komt, gaan we er van uit dat dit echt de laatste plek is maar toch zien we soms dat de inschatting niet gelijk is aan de realiteit en daar is niets aan te doen.
Het is een probleem dat in elk Hospice kan voor voorkomen en het is moeilijk, niet alleen voor de gast en zijn familie maar ook voor de werkers in huis.
Het zegt alles over de verwachting die wij hebben: mensen komen hier en gaan hier overlijden. Soms gaat dit heel snel en overvalt ons dit maar soms knapt iemand op en ligt de levensverwachting veel verder weg dan gedacht. Een heuglijk feit waar je, normaal gesproken, blij mee bent maar in dit geval betekent het dat iemand niet in het Hospice kan blijven. Niet omdat wij dat niet willen of omdat we de persoon niet willen verzorgen maar simpelweg omdat het Hospice deze functie niet heeft. Wij zijn niet ingesteld op de verzorging van mensen anders dan in een terminale fase, het vergt andere vaardigheden en een andere instelling van de medewerkers.
Moeilijk; juist omdat de zorg hier zo goed is en omdat de plek veilig en goed is, is het zo moeilijk om te zeggen dat iemand hier niet langer gebruik van kan maken.
Voor de familie is het ook moeilijk – Er is een spanningsboog waarin we alles voor iemand willen doen, alles om het einde goed te laten verlopen- maar als het te lang duurt, komen er allerlei gevoelens die we niet hadden verwacht.
Onmacht, verwarring, frustratie, soms ongeduld.
Wat voorop blijft staan is dat de zorg moet zijn, ook voor iemand die niet meer op een geëigende plek zit. Ook al zijn we daar niet op ingesteld en zijn we er ook minder goed in dan in wat we verwachten: iemand begeleiden in zijn allerlaatste levensdagen.
Bij een langere levensverwachting is het niet goed om op een plek te zijn waar iedereen dood gaat en waar dat ook voelbaar is. Een plek ook waar mensen niets meer hoeven en regelmaat minder belangrijk is. Heel anders dan bij iemand die nog perspectief in de tijd heeft.
Wat gebeurt er : hij of zij zou toch dood gaan en nu is het opeens helemaal anders, moet er zelfs weer in de toekomst gekeken worden. Een toekomst die er een tijd helemaal niet meer was !
Het enige wat we kunnen doen, is gewoon zeggen wat we erbij voelen en wat het bij onszelf oproept. Zonder (voor) oordeel en zonder met de vinger te wijzen naar degene die het naar ons idee niet goed heeft gedaan.
Er valt namelijk maar één les uit te leren: we hebben het niet altijd in de hand en we weten het soms ook gewoon niet.
Laten we niet denken dat alles maakbaar is maar accepteren dat je soms niet alleen met lege handen staat maar ook “met een mond vol tanden”.


Column overzicht
Webdesign en sponsoring door RETO Copyright 2019, Stichting Hospice De Luwte