Hospice De Luwte De Luwte Thuis


Hospice De Luwte in Soest

Een blik in de tijd..

Geplaatst op 01-02-2008.

Hij kwam in een grappig geel autootje voorrijden, te vroeg; z’n moeder zou later komen.
Een beetje onwennig kwam hij binnen. De vrijwilligers die op dat moment dienst hadden, maakten hem wegwijs in huis en zetten hem aan de keukentafel met een kopje koffie. De enige zoon van zijn moeder, zijn moeder die onderweg was naar het hospice.
Een half uurtje later arriveerde zij, samen met haar schoondochter, haar kleinzoontje en haar “tweede zoon”, een vriend van haar en haar zoon.
Zojuist aangekomen vanuit Engeland.
Ze stapte uit en stond nog wat buiten, voor het hospice. Het leek alsof ze het nog even wilde uitstellen, een beetje ontheemd en alleen leek het.
Toen ik na een poosje langs de kamer liep, vroeg haar zoon mij of ik een foto wilde maken van hem, zijn moeder en hun vriend uit Engeland.
Ze zaten met z’n drieën op het bed, het zag er vrolijk en zo gewoon uit maar dat was het niet alleen. Het was ook beladen en emotioneel, een moment dat niet meer terug zou komen.
Kanker, op verschillende plekken en de voorgestelde behandeling wijst ze resoluut van de hand.
Gek dat iemand die zo vitaal is en er zo jeugdig en goed uitziet, zo ziek kan zijn. Ze weet het pas een paar dagen en doet er nogal nuchter over. Alleen voor haar zoon vindt ze het erg, ze hebben een hechte band die twee en sparen elkaar niet. Over alles kunnen ze praten, ook over haar naderende dood.
Praten kan ze sowieso heel goed; nog niet eerder hadden we een gast die ons zo liet meekijken en luisteren naar hoe het nu is, zo’n laatste tijd.
Open en makkelijk praat ze over wat haar bezig houdt en waar ze nog mee zit.
Maar vooral over hoe goed haar leven tot nu toe was en hoe ontzettend tevreden ze is. En of ze, als het minder goed met haar zal gaan, die tevredenheid wel vast kan houden. Immers, juist dit heeft haar doen besluiten om geen verdere, levensverlengende,  behandelingen aan te gaan. Als je leven goed is, waarom zou je het dan verlengen met pijnlijke behandelingen die wel kwantiteit maar geen kwaliteit aan je leven toevoegen, aldus mevrouw.
Ze krijgt veel bezoek en een eindeloze stroom van post waar ze enorm van geniet.
De tijd die rest is ze druk met het afronden van allerlei zaken die “nog moeten”.
Ze heeft in de zorg gezeten en dat is duidelijk te merken, het lijkt haar moeite te kosten om bij zichzelf stil te staan. Als je even bij haar binnenloopt, is het zomaar 2 uur en vele verhalen later. Geeft niet, blijkbaar is er nog veel te vertellen en te delen.
Dan komt het moment dat haar deur dicht blijft, bezoek en telefoontjes worden afgehouden. De mensen in huis gaan alleen nog maar naar binnen als ze belt en zo wordt de wereld overzichtelijk en klein.
Soms vertelt ze dat ze bang is om niet meer tevreden te zijn of het niet meer op een rij te hebben.
Daar kunnen we niet altijd wat aan doen maar het met elkaar delen en om haar heen staan, dat kunnen we wèl.
En zo vertrekt ze, alles toch nog op tijd afgerond in het bijzijn van haar zoon en haar “tweede zoon”.
Zojuist aangekomen uit Engeland.
De cirkel rond.

Marja van der Vorst is coördinator van Hospice De Luwte. Het hospice is bereikbaar via tel. 035 6039450 of 0630 087779 (coördinator). E-mail info@hospicedeluwte.nl. Zie ook de website: www.hospicedeluwte.nl

 


Column overzicht
Webdesign en sponsoring door RETO Copyright 2019, Stichting Hospice De Luwte