Hospice De Luwte De Luwte Thuis


Hospice De Luwte in Soest

Lenteleven

Geplaatst op 01-03-2007.

Het hospice in de lente is weer heel iets anders dan het hospice toen we open gingen hartje winter.
Voorzichtig gaan de ramen en deuren open en richten we ons op de buitenwereld en de buitenwereld richt zich op ons.
Het tuinzitje, gekregen van een gast, wordt veelvuldig gebruikt. We kijken de bloemen en planten uit de grond en langzaam laat de prachtig aangelegde tuin een glimp zien van hoe het er hier over een jaar uit zal zien.
Alles nog in wording met hier en daar al de vorm die er wel was maar nog niet zo zichtbaar. De plantenwereld verschilt niet veel van de mensenwereld; ook wij zijn nog steeds in wording maar ook in ons, grote, team van werkers zie je de vorm die het in de toekomst zal krijgen.
Als zaadjes in de grond die je langzaam ziet opkomen. Sommigen schieten de grond uit en daar zie je al aan dat het een sterke is, een volhouder. Af en toe met schreeuwerige kleuren waarvan je hoopt dat de zomerzon ze iets zal gaan verbleken. Iets, niet te veel.
Anderen heel voorzichtig en langzaam met schuchtere blaadjes maar wel gestaag groeiend, solide. Vaak met tere kleuren, zich voegend in de natuur waar hij groeit.
Weer anderen redden het zo op het eerste gezicht niet. Gelukkig mogen we ook nog op het tweede gezicht kijken en zie je soms dat een plantje dat het eerst niet doet, het tweede jaar tot volle bloei komt. Als we maar geduld hebben en niet direct de boel gaan omspitten.
Dit poëtisch proces verloopt in de mensenwereld vaak iets minder simpel dan zoals hierboven beschreven in de plantenwereld.
Mensen praten, planten niet…
Gelukkig mogen we beide processen beschouwen zonder dat we oordelen of de natuur naar ons onze hand willen zetten.
Gewoon kijken wat er gebeurt op een bepaalde plek met bepaalde mensen, alleen af en toe wat stutten en steunen en hier en daar wat opbinden.
Hier in het hospice zie ik steeds meer medewerkers naar elkaar kijken met peinzende blik: wat weet jij dat ik niet weet en hoe kan ik dat ook leren en kun jij mij daarbij helpen?
Twee belangrijke dingen komen hier samen; de geordende, pragmatische kant en de meer bezinnende, noem het spirituele kant.
Het is goed om mensen op de best mogelijke manier te verzorgen en het is ook goed omstil te staan bij de eindigheid van het leven en wat dit met je doet.
Het is beter als je beide zaken in huis hebt en er mee om weet te gaan en het is best als er een groep mensen is die naadloos het één èn het ander biedt.

Steeds vaker komen we tot de conclusie dat we goed op weg zijn en dat iedereen in vrijheid mag geven wat hij te bieden heeft.
Soms laat iemand nog zijn kopje hangen maar met enige aanmoediging en wat extra voeding komt ook dit weer goed.
U vraagt zich wellicht af waar wij onze voeding vandaan halen. In eerste instantie is het de bedoeling dat wij elkaar voeden maar zeker ook voelen wij ons heel erg gesteund door de families die door ons huis zijn getrokken.
Zij vertellen ons, zonder uitzondering, dat het goed toeven is in De Luwte. Zij hebben zich bij ons “bijna thuis” gevoeld. Een groter compliment kun je, volgens mij, niet krijgen. Wij groeien ervan; en dat is ook voor meerdere interpretaties vatbaar. Lovende woorden gaan hier namelijk vaak samen met lekkere dingen; taart, chocolade, snoep.
Zoals ik al zei: “wij groeien…

Marja van der Vorst is coördinator van Hospice De Luwte. Het hospice is bereikbaar via tel. 035 6039450 of 0630 087779 (coördinator). E-mail info@hospicedeluwte.nl. Zie ook de website: www.hospicedeluwte.nl

 


Column overzicht
Webdesign en sponsoring door RETO Copyright 2019, Stichting Hospice De Luwte