Hospice De Luwte De Luwte Thuis


Hospice De Luwte in Soest

Moeders en dochters

Geplaatst op 01-05-2007.

Ze hebben vaak een bijzondere band. Vooral voor dochters is hun moeder het grote voorbeeld van hoe zij later, als ze groot zijn, ook wel willen worden.

Moeder plakt de pleister, legt haar hand op een koortsig hoofd en vertelt je dat je niet bang hoeft te zijn als het donker wordt.

Je eerste vriendje keurt ze goed of ze keurt hem juist af. En of je wil of niet; het heeft vaak veel invloed. Soms meer dan je lief is.

Je moeder bewaart je geheimen, ook voor je vader. Die hoeft niet altijd alles te weten en o wee als je moeder zegt: “Wacht maar tot je vader thuis komt!”

Van je moeder leer je hoe je je moet kleden en hoe je je mooi moet maken als je naar een feestje gaat.

Als je trouwt, is zij vaak degene die met je meegaat om een trouwjurk uit te zoeken.

Ze vind je in iedere jurk even mooi; je bent immers haar kind, haar dochter.

En als je zelf kinderen krijgt, is zij in de buurt en leeft met je mee als je zwanger bent.

Ze vertelt je hoe zij het deed toen ze zwanger was en je zuigt de informatie op en beziet je moeder opeens met heel andere ogen.

Opeens is ze “oppas-oma” en natuurlijk verwent ze jouw kinderen en doet ze de dingen niet altijd zoals jij dat wilt. Maar ja; ze is je moeder.

En dan wordt ze oud, opeens komt er een dag dat dit je opvalt en met schrik denk je heel af en toe aan de dag dat ze er niet meer zal zijn.

Het is de realiteit; moeders worden, als wij geluk hebben, oud en er komt een dag dat wij voor hen zorgen.

Wij zien dit ook in het Hospice: moeders en dochters. Allemaal hebben ze hun eigen manier van omgaan met elkaar. Soms vinden wij het betuttelend, soms afstandelijk of heel liefdevol. Maar altijd is het bijzonder. Juist de dochters zijn vaak in het Hospice te vinden als hun moeder daar is. Zij moeten soms hard werken om elkaar los te laten.

En het verdriet kan zo schrijnend zijn, zo hartverscheurend en soms voel je de heimwee al voor het overlijden.

Wanhopige tranen om wat je niet kunt stoppen terwijl je dat zo heel graag zou willen.

Het raakt me telkens weer omdat ik zo makkelijk kan voelen wat ik voelde toen mijn moeder overleed. Ongeloof, onveiligheid, de wetenschap dat ik met mijn moeder zoveel ging verliezen. Dat ze me nog zo veel zou moeten leren en ik haar nog zo veel zou willen vragen.

Het is mooi om te zien hoe moeders en dochters schijnbaar makkelijk van rol kunnen wisselen en hoe het ze natuurlijk af lijkt te gaan.

Het is goed te zien hoe dochters hun leven weer oppakken als hun moeder is overleden en hoe ze vaak trots op de laatste tijd met haar terug kijken.

Maar nooit meer vind je iemand die zoals zij de pleister plakt, een hand op je koortsige hoofd legt en je vertelt dat je niet bang hoeft te zijn als het donker wordt.

Marja van der Vorst is coördinator van Hospice De Luwte. Het hospice is bereikbaar via tel. 035 6039450 of 0630 087779 (coördinator). E-mail info@hospicedeluwte.nl. Zie ook de website: www.hospicedeluwte.nl


Column overzicht
Webdesign en sponsoring door RETO Copyright 2019, Stichting Hospice De Luwte