Hospice De Luwte De Luwte Thuis


Hospice De Luwte in Soest

Liefde is

Geplaatst op 01-06-2007.

Haar dochter belde; moeder was ziek, ze had kanker en er was niets meer aan te doen. Er stond een bed in de kamer maar het werd voor vader te zwaar.

Niet alleen de verzorging; hij vond het ook moeilijk om te zien dat zijn vrouw pijn had.

Ik sprak met ze af in hun huis in Soest. Een eenvoudig huis en eenvoudige mensen en met eenvoudig bedoel ik; zonder poespas, oorspronkelijk.

Mw. zat in bed; een sterke vrouw met een vriendelijk gezicht.

Ze wist heel goed wat er aan de hand was,: ”Ik heb kanker en ik heb mijn langste tijd gehad”. Ze knikte er vriendelijk bij en leek er niet van onder de indruk. Ook niet toen ik er naar vroeg: ”Wat vindt u daar nou van?”.

Ze vond er eigenlijk niet zoveel van. “Ik ben ruim tachtig en ik heb nog nooit iets gemankeerd, ik heb een goed leven gehad en mag dus niet klagen!”

Haar man was erg geëmotioneerd en bij hem lag ook haar grootste zorg. Hij sliep niet meer goed en het werd hem teveel, dàt vond ze moeilijk.

Ze wilde heel graag een kamer aan de voorkant van het huis, dan kon haar man, als hij langskwam op zijn fiets, even naar haar zwaaien.

Ze kwam en haar man kwam vaak op bezoek, soms al heel vroeg in de ochtend. Hij kreeg koffie, een lekkere stoel en aandacht en dat deed háár veel meer dan de pillen die ze kreeg tegen de pijn, die steeds erger werd.

Als je de kamer binnenkwam zaten ze hand in hand; dicht bij elkaar.

Mw. at graag een kroketje en speciaal voor haar deed de frituurpan zijn intrede in De Luwte. Het duurde echter niet lang; al snel werd ze misselijk, zo misselijk dat ze alleen nog maar kon zitten in een speciale stoel. Liggen wilde ze niet.

Ze sprak haar man moed in en samen leefden ze toe naar het einde.

Liefde is….kent u ze, die simpele tekeningetjes die al vanaf de jaren ’70 in allerlei kranten staan? Geboren uit een grote liefde van een jonge vrouw voor haar verloofde.

Ze trouwden, kregen kinderen en hij stierf vroeg. En alsmaar maakte zij deze tekeningetjes; romantisch, lief, naïef bijna.

Voor mij waren mevrouw en haar man het toppunt van “Liefde is..”

Het einde naderde en een vrijwilliger schreef: “Het gaat nu snel met mevrouw. Er zal vanmiddag veel bezoek komen. Er staan 2 pannen soep op het fornuis voor de familie.

Verwen ze maar lekker!.”

En zo stierf mevrouw, in liefde met al haar geliefden om zich heen. Haar man dicht bij haar. “Zorg goed voor hem, hoor!” zei ze nog tegen haar dochter.

We hadden het afscheid op haar kamer met veel vrijwilligers, haar kinderen en kleinkinderen en het was ontroerend. Een stukje van de tekst die ze van ons kreeg:

 

Ze keek mij liefdevol aan

De tijd is nabij

De reis vangt aan

 

Met moeite laat ik haar gaan;

zonder bagage,

pijn of verdriet.

Zij heeft haar vleugels al aan

Moeiteloos laat ze zich gaan………

 

Van haar leerden we: “ niet geld maar liefde maakt een leven goed.”


Column overzicht
Webdesign en sponsoring door RETO Copyright 2019, Stichting Hospice De Luwte