Hospice De Luwte De Luwte Thuis


Hospice De Luwte in Soest

Gewoon een huis, gewoon een hospice

Geplaatst op 01-01-2012.

Ons huis op de Eng in Soest staat gewoon midden in de laan. Een mooie laan, dat wel maar toch; gewoon één van de vele huizen die er staan. Aan de buitenkant is niets te zien van de bijzondere binnenkant. Geen aanwijzing van dat wat zich binnen afspeelt. Mensen komen daar om de laatste periode van hun leven door te brengen. Dat is niet altijd makkelijk want het is geen toverhuis en sterven is niet altijd makkelijk. Er wordt thuisverplaatste zorg gegeven, dat wil zeggen; we proberen zoveel mogelijk de thuissituatie te benaderen. Je komt daar als gast: “iemand die ontvangen wordt, verwelkomd en op een bijzondere wijze behandeld wordt”. In ons bijna thuis huis houdt de gast, waar mogelijk, zijn eigen huisarts en de verpleging, die van buitenaf wordt ingehuurd, is er als het nodig is. Een vast team van Zorgpalet Baarn-Soest, dat inmiddels goed is ingewerkt en waarvan de leden weten wat zij doen. De vrijwilligers verzorgen de dagelijkse gang van zaken en zijn als voortdurende ondersteuning van de familie en de gast in huis aanwezig. Er zijn ook hospices die een arts en verpleegkundigen in dienst hebben, zij hanteren de naam high care hospice. Een verouderde naam die impliceert dat een bijna thuis huis low care levert. Blijkbaar was dit vroeger zo of in elk geval dacht men dit. Gelukkig wordt deze term steeds minder gebruikt en weten we van elkaar wat we doen: optimale palliatieve terminale zorg leveren en zorgen dat die laatste periode zo goed mogelijk verloopt. Er komen steeds meer hospices in Nederland en dat is een goede zaak want uit tevredenheidonderzoeken die vanuit veel hospices worden uitgevoerd, blijkt de waardering groot te zijn. Steeds vaker maken wij mee dat iemand die ongeneeslijk ziek is, zelf een afspraak maakt om kennis te maken met ons. Dit zijn meestal bijzondere ontmoetingen omdat het niet makkelijk is om je eigen dood onder ogen te zien en hierover te praten met vreemden. Het gaat dan ook vaak met emoties gepaard. Toch zien we dat mensen na een gesprek en een rondleiding door het huis, veelal opgelucht de deur uit gaan en weten waar ze het over hebben als het hospice ter sprake komt: een gewoon huis met gewone mensen. Het is dapper om zo open over de dood te kunnen zijn en vooral als het om je eigen dood gaat. In de training van de vrijwilligers gaat het hier ook altijd over, durf je naar je eigen sterfelijkheid te kijken of alleen naar die van een ander? Durf je over jezelf na te denken als iemand wiens leven eindig is en te erkennen dat je niet weet wanneer dit is of durf je het alleen over “stervenden” te hebben alsof het een apart ras is? Belangrijke onderwerpen waar je het met elkaar in alle openheid over moet durven hebben omdat je dan pas hulp kunt zijn voor iemand die nu als gast in het hospice is. Te zien dat we allemaal “gast” zijn, alleen niet op hetzelfde moment.


Column overzicht
Webdesign en sponsoring door RETO Copyright 2019, Stichting Hospice De Luwte